Het komt allemaal vanzelf goed!

Mijn cliënt is algemeen directeur van een familiebedrijf sinds 1992. Na een glanzende carrière (37 jaar geleden begonnen in het magazijn) geeft hij nu leiding aan de totale organisatie. Over een paar jaar wil hij misschien met vroegpensioen en verzocht mij de mogelijkheden eens in kaart te brengen. Een chronische ziekte (sinds 1998) zou misschien vervroegd een einde kunnen maken aan deze mooie loopbaan, maar trots weerhoudt hem ervan eerder te stoppen. Het bedrijf gaat voor.

Hij heeft zich in 2004 wel voor 50% ziek gemeld, maar omdat hij bleef werken heeft de HRM afdeling deze melding niet serieus genomen. Bij navraag zegt mijn cliënt dat hij denkt hiervoor ook geen verzekeringsdekking te hebben. Nader onderzoek leerde dat het voltallige managementteam was voorzien van een 3% stijgende excedent arbeidsongeschiktheidsdekking tot 80% van het inkomen. De verplichte pensioenregeling voorziet in premievrijstelling bij arbeidsongeschiktheid en volgt de besluitvorming van het UWV.

Ons onderzoek heeft ertoe geleid dat wij werden verzocht alles in het werk te stellen om toch nog met succes een beroep te doen op de arbeidsongeschiktheidsdekking, de ziekmelding te doen bij het UWV met alle onderliggende medische dossiers en premievrijstelling te bewerkstelligen bij het pensioenfonds. Het heeft de nodige uren gekost maar alle betrokken instellingen zijn akkoord gegaan met de ziekmelding met terugwerkende kracht van gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid. Hierdoor is de helft van het inkomen tot leeftijd 65 jaar gegarandeerd door de aanwezige voorzieningen, mijn cliënt kan met een gerust hart voor de andere helft doorwerken en de pensioenopbouw loopt geen schade op.

Het spijt me dat er bij veel bedrijven geen sprake is van risicomanagement en dat er een te grote vanzelfsprekendheid is, dat één en ander wel geregeld is. Daarom heb ik zo’n hekel aan de opmerking “Het komt allemaal vanzelf goed”! Inderdaad, maar niet vanzelf.

Reageer