Artikel www.overgeld.nl: Is een Sociaal Plan wel altijd zo ‘sociaal’

Misschien heeft u er ook al mee te maken gehad in deze tijden economische crisis ? Uw werkgever heeft besloten om over te gaan tot het reorganiseren van zijn onderneming of misschien zelfs wel besloten om de deuren van zijn bedrijf te sluiten. Het zal u maar gebeuren!

Vaak gaat zo’n reorganisatie of bedrijfssluiting gepaard met het opstellen van een zogenaamd Sociaal Plan. Een Sociaal Plan lijkt te suggereren dat het ‘sociaal’ is en dus goed zou zijn voor u. Dat is echter wel eens een illusie.

En een Sociaal Plan is ook niet per definitie in overleg en samenspraak met vakbonden opgesteld. Indien de vakbonden geen of onvoldoende vertegenwoordiging hebben (lees: leden onder het personeelsbestand van uw werkgever), dan hoeft de werkgever ook niet met de vakbonden te overleggen over de inhoud van een Sociaal Plan, maar kan dat gewoon eenzijdig opstellen.

En tenslotte, als een Sociaal Plan wel in overleg met de vakbonden is opgesteld is dat nog steeds geen garantie, dat het rechtvaardig is en niet in strijd met wet- en regelgeving.

Zo moest een rechter laatst oordelen over een afvloeiingsregeling in een Sociaal Plan, waarbij aan de werknemer geboren vóór 1 januari 1950 géén schadevergoeding werd uitgekeerd en aan werknemers geboren ná 1 januari 1950 wél. Ja, u leest het goed: de oudere werknemers kregen niets, de jongere wel. En ja, dit Sociaal Plan was met de vakbonden overeengekomen.

De oudere werknemers kregen zélfs niet eens begeleiding en bemiddeling naar ander werk. Als pleister op de wond werden die oudere werknemers in dienst genomen door een zogenaamd Mobiliteitsbureau tot het moment dat ze de leeftijd zouden bereiken waarop ze vervroegd mogen uittreden, dus met vroegpensioen konden gaan.

Uiteraard waren een aantal oudere werknemers het daar niet mee eens. Immers, hen werd een toch aardige schadevergoeding onthouden, alleen maar omdat ze ‘oud’ waren. Velen wilden ook niet met vroegpensioen. Bijvoorbeeld om redenen, dat ze zich dat financieel nog niet konden veroorloven. Denk aan nog studerende kinderen of nog hoge woonlasten. Of gewoon omdat ze voornemens waren door te werken tot hun 65e en dan het vroegpensioen op te laten tellen bij het ouderdomspensioen, om zo een wat hoger ouderdomspensioen te realiseren. Verschillende persoonlijke redenen dus, maar allemaal even plausibel.

De oudere werknemers stelden zich dan ook op het standpunt dat de regeling uit het Sociaal Plan in strijd was met de wetgeving op het terrein van de gelijke behandeling. Er wordt immers een ongemotiveerd onderscheid gemaakt naar leeftijd.

De werkgever zei daarvan dat hij inkomenszekerheid had willen bieden aan de oudere werknemers, omdat ze moeilijk een andere baan vinden. Daar maakte rechter korte metten mee. De oudere werknemers werden gedwongen met pensioen gestuurd. Dat impliceert voor hen nu direct een lager inkomen en ook nog eens een lager ouderdomspensioen straks dan wanneer ze gewoon door hadden kunnen werken. En de werkgever bood daarvoor geen enkele compensatie. Want ook worden de oudere werknemers niet bemiddeld naar nieuw werk.

En bovendien is de gedwongen pensionering ook nog eens risicovol, omdat niet vooraf vaststaat dat de oudere werknemers vanuit het Mobiliteitsbureau gebruik konden maken van de vroegpensioenregeling. De werkgever gaf daar geen garanties voor af. Dat hield voor de oudere werknemers dus ook nog het risico in, dat als het pensioenfonds de regeling zou wijzigen vóórdat zij er gebruik van kunnen maken, dat het zomaar kan gebeuren, dat ze er geen beroep meer op kunnen doen. Of tegen ongunstiger voorwaarden. Nog afgezien van het feit, dat de werkgever dus niet zomaar zijn oudere werknemers met pensioen kon sturen.

Kortom, het Sociaal Plan kon volgens de rechter niet in stand blijven. De rechter besloot daarop zelf aan de oudere werknemers een schadevergoeding toe te kennen ten laste van de werkgever.

Die schadevergoeding bestond per werknemer uit het bedrag wat nog aan het pensioenfonds moest worden betaald om te realiseren, dat de werknemer op 65-jarige leeftijd een pensioen gaat krijgen wat hij ook gekregen zou hebben als hij tot 65 gewoon zou hebben doorgewerkt.

Een mooie oplossing door deze rechter. En voor de werknemers heeft die als voordeel, dat ze nu alsnog zelf naar een nieuwe baan kunnen uitzien en nog wat extra pensioen kunnen vergaren bijvoorbeeld.

Het is dus van belang dat u niet per definitie uitgaat van de ‘goedheid’ van een Sociaal Plan. Er zijn vele varianten van Sociale Plannen en pensioen speelt daarin vaak de rol van speelbal of vangnet. Laat u zich goed voorlichten!

Mocht u vragen hebben over dit onderwerp, dan kunt u die ook mailen naar www.PensioenSOS.nl.

Reageer