Artikel Overgeld: (pensioen)Zekerheid bestaat niet meer!

Ik had een ‘Twitter-discussie’ met een collega-professional. De kern van de discussie was ‘zekerheid’. Kun je anno 2015 nog zekerheid bieden, als werkgever, als pensioenfonds, als verzekeraar? Uiteraard kán het. De vraag is of je het wilt c.q. moet willen.

Hoe kan een werkgever aan een 25-jarige de ‘zekerheid’ geven dat deze ‘met een goed pensioen’ naar huis kan later? Vanaf welke leeftijd? 67, 68, 75? En los daarvan, hoe ga je dat dan veiligstellen als je én niet weet hoe oud we over 50 jaar worden én als je weet dat de marktrente zó laag is, dat je een dief van je eigen portemonnee bent als je het geld niet – risicovoller – belegt.

Daarnaast, iedere werkgever weet toch echt wel dat een 25-jarige werknemer over 5 jaar elders werkt? Zelf de (huidige) partner van mijn werknemers wil ik maximaal tot zijn ontslag en/of hun ‘scheiding’ verzorgen.

Ook een verzekeraar kan nauwelijks nog zekerheid bieden, behoudens tegen een (te) hoge premie. De enige partijen die het nog zouden kunnen zijn pensioenfondsen. Maar dan nog moeten ze én dus ook hele hoge premies vragen – maar ja, die wil niemand meer betalen – én ze moeten hele hoge buffers hebben. Van ver boven de 150%. En die hebben ze niet (meer). Want, als je dan toch zekerheid biedt, dan moet dat ook gelden voor inflatiecorrectie.

De andere kant van de medaille is vervolgens: wíl ik nog wel zekerheid? Ook dat mag je niet meer verwachten anno 2015 en moet je dus niet willen. Een ‘baan voor het leven’ bestaat toch niet meer? Ook daar zul je dus ‘onzekerheid’ moeten accepteren en zelf de lead nemen voor je – resterende – arbeidzame leven. En als je dan niet meer aan de bak komt – om wat voor reden, ongetwijfeld terecht, tja, dan moet je toch maar ZZP-er worden (lees eigenlijk toch een beetje ondernemer). Vorig jaar voorspelde een hoogleraar arbeidsrecht al dat over 10 jaar 50% van alle arbeidsrelaties ‘flexibel’ zijn. Als werkgevers de gevolgen van de nieuwe Wet Werk en Zekerheid onderkennen krijgt echt niemand meer een vaste baan. En zeker niet met een vast – jaarlijks stijgend – salaris.

Of een ZZP-pensioenfonds dan soelaas biedt vraag ik mij af. Het pleidooi voor een écht ZZP-pensioenfonds – dus 2e pijler pensioen – begrijp ik dan ook niet goed Ook binnen de 2e pijler blijft ‘pensioen’ sparen. Hoe meer je spaart, hoe hoger je pensioen. Hoe meer risico je durft te nemen qua beleggingen, des te minder premie is vereist.

En uiteraard, hoe goedkoper het allemaal kan – dus gestandaardiseerd – des te beter. Collectief beleggen, zelfs intergenerationeel levert volgens de laatste inzichten van het Centraal Plan Bureau niet meer dan maximaal 1% extra op. Dat is wel weinig voor zoveel ‘gedoe’.

Dat je wel pensioen moet opbouwen, daar ben ik zoals u weet, groot voorstander van. Maar dat pensioen zoals het vroeger was zekerheid biedt, nee, die tijd is voorbij. En komt ook niet meer terug. U zult dus zelf continue aan uw eigen ‘pensioenplanning’ moeten werken.

Reageer