Artikel Overgeld.nl: Waar staan we nu echt?

Het wordt tijd om de realiteit onder ogen te zien. De gemiddelde dekkingsgraad van de pensioenfondsen is ongeveer 105%. Dat was overigens nog voor de Japanse tragedie.
In reële termen, dus rekening houdend met inflatiecorrectie, is dat ongeveer 75%. Dat betekent dat uw pensioen maar voor 75% reëel kapitaalgedekt is. Ofwel, we komen 25% te kort. Daar kunnen we uren over praten, het van alle kanten bezien en berekenen, maar het is gewoon niet anders. Elke dag dat we blijven uitkeren, wordt het kapitaal van de toekomstige gepensioneerden verder uitgehold. Deze lopen dus steeds meer risico. Nog even ter info: we keren in 2011 maar zo’n € 25 miljard uit, in 2020 is dat ruim € 100 miljard. Het gaat dus hard, nu de vergrijzing op stoom komt.

Deze boodschap is niet leuk, maar het is niet anders.

Wat moeten en kunnen we dus doen?

  1. realistisch zijn en accepteren dat het is zoals het is.
  2. verantwoordelijken ter verantwoording roepen? Prima, maar de kans dat zij voldoende geld hebben om het ‘tekort’ aan te vullen lijkt mij gering.
  3. de rekening bij de werkgevers leggen? Dat kan, is niet eens zo gek, maar zet wel druk (hééél vééél) op de loonruimte van morgen. Pensioen is niet voor niets gewoon uitgesteld loon. Ook dan betalen dus de actieven ten koste van de gepensioneerden.
  4. de ‘overheid’ de schuld geven? Dat kan ook, dan moeten de belastingen omhoog, en krijgt iedereen toch ook de rekening gepresenteerd.
  5. de ‘overheid’ de schuld geven en ze ‘dwingen’ te bezuinigen (naast de geplande € 18 miljard) zou het beste zijn. Maar ja, wie lukt het om die bezuinigingen echt door te voeren?? (Ooit van een ex-staatsecretaris geleerd: tijdens iedere kabinetsvorming wordt afgesproken dat er minder ambtenaren moeten komen, daar is iedereen het namelijk mee eens…..alleen het lukt nooit!).

Terug dus naar 1. Het systeem is nu eenmaal dat als er volgens de wettelijke rekeneisen minder dan 100% in de pot zit, er gekort moet worden op de uitkeringen. Wat moet dat moet, hoe vervelend dat ook is voor – inderdaad – de gepensioneerden.

Voor de toekomst naar een ander systeem: of wat de sociale partners in gedachten hebben: onzekere rechten, qua hoogte (dus ook dan kan er ‘gekort’ worden) en pensioenleeftijd.
Of een hogere zekerheid, maar dan of meer pensioenpremie betalen of een minder hoog pensioen. Meer smaken zijn er echt niet. Dat iedereen zelf mag kiezen waarvoor hij gaat, zowel voor wat betreft de opgebouwde pensioenen als de toekomstige lijkt míj anno 2011 logisch. Maar de vakbonden denken nog steeds dat zij voor iedereen moeten beslissen. Keep on dreaming guys!

Als iedereen nu eens voor de spiegel gaan zitten en bedenkt wat hij aan het probleem wil doen, zonder de bal bij anderen te leggen, dan zijn we al een stap verder. Namelijk acceptatie van het probleem en positief nadenken over een mogelijke (deel)oplossing. Hierbij helpen alle kleine beetjes!

Dat ‘heel’ Nederland nu weer over mij heen valt zoals een collega-columnist onlangs suggereerde, tja, u weet, in Rome werd vroeger de boodschapper vermoord, dat vind ik prima, maar daar schieten we niets mee op. Ergo, de kans op een oplossing wordt dan nog kleiner!

Hebt u suggesties over mogelijke oplossingen? Mail ze naar www.pensioenSOS.nl. Ik bespreek ze graag de volgende maand c.q. maanden. Het PensioenAkkoord komt er toch voorlopig niet, dus wat dat betreft hebben we de tijd. En ach, zoals ik vroeger al geleerd heb: soms is pensioen – en dat is maar goed ook – een langzaam vak!

mr Theo Gommer MPLA is partner bij Akkermans & Partners Legal & Advice te Tilburg, waar hij tevens directeur van het Wetenschappelijk Bureau is. Daarnaast is hij advocaat bij Gommer & Partners Pensioen Advocaten en voorzitter van de Nederlandse Orde van PensioenDeskundigen.

Reageer