Artikel Geld en Werk: Anno 2030: met pensioen? Waarom dan?

Ga jij met pensioen? Hoezo, je bent pas 72? Wat ga je doen dan? Nee, toch niet vissen. De rest van je leven?! O, je móet van je werkgever? Maar dan wordt je toch GDG-er (Gelukkig Doorwerkende Gepensioneerde)?

Ik ben blij dat mijn werkgever wat moderner is. Ik mocht vanaf m’n 40-ste, toen de echt nieuwe Pensioenwet van kracht ging, gewoon pensioengeld gebruiken voor iedere 5 jaar een sabbatical van een half jaar. Kon ik 3 maanden op vakantie – buiten het seizoen – en 3 maanden bijscholen. Kwam ik topfit terug. Mijn werkgever blij en ik ook. Over 2 jaar, als ik 60 ben, ga ik een dag in de week minder werken. Dat heb ik deels gefinancierd omdat ik heb gekozen voor minder nabestaandenpensioen. Dat kon – althans dat vonden mijn vrouw en ik – omdat ze, nu de kinderen groter zijn, weer (meer) is gaan werken. Ook hebben we met de erfenis van haar ouders een deel van de hypotheek afgelost, dus mocht ik komen te overlijden dan kan ze zonder problemen de hypotheek blijven betalen. Het andere deel komt omdat ik een deel van mijn pensioen eerder laat ingaan. Daarna, vanaf m’n 62-ste ga ik 1 dag in de week nieuwe werknemers bij ons begeleiden. Daar kijk ik nu al naar uit. Vanaf m’n 67-ste ga ik zelfs 3 dagen werken en kan ik 1 of 2 dagen voor mijzelf aan de slag. Het is mijn ambitie om dan jonge ondernemers te begeleiden. Zowel op het psychische vlak als bij b.v. bouwplannen en financieringsaanvragen. Echt heerlijk, en dan zomers gewoon 6 weken vrij zijn en met kerst 3 weken. Wat een leven!

 

Gelukkig kregen vanaf 2015 de pensioenvernieuwers de overhand in de pensioendiscussie. Toen echt bleek dat ‘pensioen als doel in het leven’ niet meer haalbaar was en ook niet wenselijk, ging het snel. Pensioen werd gewoon een zak met geld, die vrij ingezet kon worden, naar eigen believen.

 

Daarnaast, en dat was eigenlijk veel belangrijker, bleek dat de mensen die vroeg met pensioen waren gegaan (Vut, prepensioen etc.) ongelukkiger en ongezonder waren dan mensen die door bleven werken. Wel wilden de doorwerkers minder ‘gezeur’ (van ‘baas’ en collega’s), en vooral meer flexibele werktijden. En ook meer vrije mogelijkheden om met vakantie te gaan. Omdat in 2016 ook de bouwvakvakantie werd afgeschaft – dat scheelde nogal in de files nu vooral in de zomermaanden werd gewerkt aan de weg – kwam er pas echt vakantiespreiding Zeker omdat ook scholen overstapten op zogenaamde continu-roosters, waarbij kinderen 40 weken naar school moeten ‘in een jaar’, zonder vaste vakanties. Nadat in 2020 verder eindelijk het ‘vakantiegeld’ werd afgeschaft – toch maar mooi  een verdienste van Theo Gommer –  en gewoon per maand werd verloond, werd het ‘vaste’ werken helemaal afgeschaft en ‘onderhandelde’ een werknemer/ZZP-er gewoon zelf – al dan niet ondersteund door een medewerker van de ‘nieuwe vakbond’ – met de werkgever. Iedere 3 jaar gebeurde dat opnieuw. Niet om elkaar ‘het vel over de neus’ te trekken, maar om als volwassen mensen (nog) betere werkafspraken te maken. De tijd van ‘wij tegen zij’ was toen echt voorbij. Achteraf was het toch maar goed dat de x-generatie de ‘kont tegen de krib’ gooide. Anders gingen we nog steeds met pensioen. Dat zou pas stilstand zijn geweest.

Dank voor het lezen van mijn columns de afgelopen jaren en ‘take the lead in your (pension)life’!

 

mr Theo Gommer MPLA is partner bij Akkermans & Partners Legal & Advice te Tilburg, waar hij tevens directeur van het Wetenschappelijk Bureau is. Daarnaast is hij advocaat bij Gommer & Partners Pensioen Advocaten en voorzitter van de Nederlandse Orde van PensioenDeskundigen.

Reageer