Artikel FD Selections: Waar is ons aardgasgeld gebleven?

Misschien een rare vraag, maar toch niet onterecht. De Noren hebben het een na grootste (staats)pensioenfonds ter wereld (na de Japanners). Dat is inmiddels gevuld met aardgas- en olieopbrengsten. Slim gedaan.

De vraag is dus waar onze aardgasopbrengsten zijn gebleven? Beetje infrastructuur, wat windmolens op zee, de sociale verzorgingsstaat? Beetje vaag dus. Een deel gaat overigens jaarlijks naar een ‘structuurfonds’ dat volgens ingewijden een beetje ‘schimmig’ is en begrotingstechnisch vooral extracomptabel wordt bijgehouden.

Maar gelukkig, het is nog niet te laat. Plots ontdekten we in Friesland een nieuwe gasbel! En er zullen ongetwijfeld nog meer zijn, en die gaan we vinden ook. Wat let ons om de opbrengst daarvan heel zichtbaar in een soort nationaal pensioenfonds te stoppen. Dat gebruikt kan worden om de zo noodzakelijke buffer te creëren en in te zetten als het – tijdelijk – minder gaat met de dekkingsgraden?

Uiteraard moeten we het nooit opmaken en eigenlijk alleen de rendementen gebruiken en bijvoorbeeld 10 à 20% van het fonds zelf. Rekening houdend met de demografische ontwikkelingen natuurlijk!

Verder moet dan iedereen, dus ook ZZP-ers, DGA’s en werknemers die een verzekerde regeling hebben ervan profiteren. Het ‘gasgeld’ is immers van iedereen.

De reden waarom ik dit opper, is dat als we niets doen, er – dat blijkt nu – volgend jaar op grote schaal afgestempeld moet worden. En, ik zal u alvast voorbereiden, daar houdt het niet mee op, echt niet. Als we dus niet creatievere oplossingen bedenken – of oplossingen zoals in het pensioenakkoord – wordt het ‘getrapt afstempelen’.

De ‘gasbelopbrengst’ inzetten om ons failliete DB-systeem te repareren is stap één. De volgende stap – daar ga ik in mijn volgende columns verder op in – is het systeem te innoveren. Een, twee of drie keer een paar of meer procenten afstempelen redt ons pensioensysteem namelijk niet. Minister Kamp kan dan wel zeggen dat we nog steeds het beste pensioensysteem hebben, maar niet lang meer. Er moeten dus andere maatregelen genomen worden. Ik zal in 2012 mijn best doen om ‘mee te denken’! Of ik het volhoud weet ik niet, dat ligt natuurlijk aan de ontvankelijkheid voor mijn ideeën en aan de ontwikkelingen. Maar het wordt wel out of the box. Deze keer heb ik het in de grond gevonden. Dat is dus zeker geen luchtfietserij, maar eerlijk gevonden en financieel aantoonbaar. Het begin biedt gelukkig perspectief!

Reageer