Artikel FD Selections: Pensioenfondsen moeten actievere rol spelen bij bedrijven

Pensioenfondsen moeten actievere rol spelen bij bedrijven

Dat stelde althans Colin Mayer in het FD deze week in een interview. Tegelijkertijd blijkt dat 1 op de 3 kandidaten voor een functie als pensioenfondsbestuurder wordt afgewezen door DNB. En dat is nog voor invoering van de Wet Versterking Bestuur Pensioenfondsen. Verder heeft het Europees Hof gesteld dat de overheid minimaal de helft van een toegezegd pensioen moet garanderen. Tot slot hanteren sommige fondsen wel de actuele marktrente en andere niet. De eerst omdat ze – terecht – niet weten of de marktrente wel gaat stijgen de komende tijd.

Als ik dat allemaal combineer vind ik het prima dat Mayer stelt dat fondsen een actievere rol moeten spelen. Maar, niet met ‘mijn’ geld. Het kan toch echt niet zo zijn dat ik verplicht wordt te accepteren wat er met mijn geld gebeurd? Zonder dat ik kwaliteit en garanties krijg (zoals vroeger)?

De vraag is of actieve bemoeienis van pensioenfondsen met bedrijven überhaupt hun rol moet zijn? En als ze dat willen, dan wil ik als deelnemer de keus kunnen maken bij welk fonds ik ga, afhankelijk van o.a. hun risico- en duurzaamheidsbeleid. Verder wil ik dan kunnen switchen naar eigen keus.

Dat past echter allemaal niet bij solidariteit en collectiviteit en al helemaal niet bij ‘iets gegarandeerds’, of zoiets oubolligs als de verplichtstelling (van een fonds, niet de verplichting om pensioen op te bouwen).

Uit het feit dat Mayer toch van mening is dat fondsen een actievere rol moeten gaan vervullen – en de professionele expertise daarvoor nog moeten verkrijgen – moet dan ook de conclusie zijn dat ik keuzes moet kunnen maken zodat fondsen dan in ieder geval naar mijn maatstaven moeten presteren. Zo niet dan ga ik elders shoppen met míjn pensioengeld. Of dat slim is, is dan ook mijn eigen verantwoordelijkheid.

Uitgaande van de noodzaak van beleggen met pensioengeld in het algemeen en Mayers gewenste actieve rol kan ik niet anders afleiden dat inmiddels alle drie basisuitgangspunten van ‘ons pensioenstelsel’: verplichtstelling, collectiviteit en solidariteit gewoon niet meer kunnen. Trek een van de drie poten van een krukje weg en……

Toch blijft Den Haag hier maar vanuit gaan. Raar. Individuele keuzevrijheid, ook qua fonds is dus gewoon echte noodzaak geworden. Of ik zie ik het niet goed?!

 

Reageer