Artikel FD Selections: PensioenAkkoord vervolg

In mijn ‘tussentijdse’ column van afgelopen vrijdag gaf ik mijn eerste reactie. Na bestudering van alle inmiddels bekende stukken geef ik graag een vervolgreactie. De werknemers hebben zich een loer laten draaien is mijn conclusie, de werkgevers hebben een topdeal gedaan en de overheid kan tevreden zijn.

Waarom zult u zich afvragen?

Wel, leest u deze passage maar eens (pagina 17 van het uitwerkingsmemorandum van de STAR):
Ten slotte kan nog worden opgemerkt dat ook op individueel niveau invloed kan worden uitgeoefend op de balans van zekerheid en ambitie. Zo kan er tijdens de actieve periode worden bijgespaard en gebruik gemaakt worden van de levensloopregeling c.q. de door het kabinet beoogde vitaliteitsregeling.

Vrij vertaald staat hier: begin maar lekker zelf te sparen, want de kans dat er collectief iets komt, tja, dat is uiterst onzeker. Ofwel, er is geen enkele garantie meer.

En dat wordt dan vervolgd met:
Sociale partners in bedrijven en sectoren hebben aldus een scala aan mogelijkheden om te sturen op de balans van ambitie, risico en zekerheid. Er kan worden gekozen voor (nominale) prudentie, maar ook voor (reëel) risico. De nadruk kan worden gelegd op het bewaken van de onderkant, dan wel op het streven naar „upward potential‟. Als het maar voor de deelnemers een passend contract is, alsmede volledig en transparant.

Consultants-taal ten top. We doen gewoon wat, het kan alle kanten op, dus we weten het ook niet en het levert vast wel iets een keer op aan pensioen. Bah, bah.

Verder, de sociale partners bepalen toch hoe er belegd wordt, niet de fondsen als uitvoerders? Er is dus alleen weer gedacht aan de verplichtgestelde bedrijfstakpensioenfondsen. Werknemers bij ondernemingspensioenfondsen, verzekeraars, de groeiende groep ZZP-ers hebben er niets aan.

Een waardeloos akkoord dus. Voor de jongere werknemers. Gesloten tussen slimme werkgevers en werknemersvertegenwoordigers van de ouderen. Bovenberg constateerde dat het maar een tussenstap is. Mijn conclusie is dat het een eerste stap is naar het opblazen van de verplichtstelling. Prima, als dat de keus is. Maar of dat iets is om trots op te zijn vraag ik mij af. Ergo, ik ben bang dat ze het zich niet eens hebben gerealiseerd.

Het enige minieme lichtpuntje? De fiscale ruimte van het ‘Witteveenkader’ wordt niet ingeperkt. Uitgangspunt voor het ouderdomspensioen blijft 2,25% middelloon per dienstjaar, mogelijkheden om zelf bij te sparen zijn er tenminste. Wel uitgaande van pensioenleeftijd 66 natuurlijk.

Reageer