Artikel FD Selections: Pensioen: Het werkgeversdilemma

PWC (*) heeft werkgevers ondervraagd over hun pensioen denken. Het mooie aan dit soort onderzoeken is altijd dat ze kloppen. Immers, de uitkomst ís de mening van de werkgevers. Of we het er nu mee eens zijn of niet!

Gezien de uitkomst zijn er globaal 4 categorieën werkgevers.

Groep 1 voelt zich zeer verantwoordelijk voor een goed, zeker pensioen voor hun werknemers. En zeggen dus eigenlijk dat er op de korte termijn niet zoveel zal en moet veranderen. Ik denk dat zij de ontwikkelingen op de arbeids- en pensioenmarkt onderschatten.

Groep 2 heeft vooral oog voor de kosten en wordt door de alsmaar oplopende kosten steeds huiveriger voor pensioen. Een realistisch denken. Want of de kosten zullen fors oplopen – zie hiervoor het rapport van de Cie Goudswaard – of de pensioenregeling moet aanzienlijk anders/soberder.

De derde groep verwacht een stevige verandering, namelijk van DB naar DC. Ik denk dat vooral deze groep het goed ziet. Hoezeer een werkgever ook verantwoordelijk wil zijn, hij blijft ondernemer. Uitkeringszekerheid kost nu eenmaal geld en de vraag is of dat nog haalbaar is. Los van zaken zoals een veel lossere relatie werkgever/werknemer dan vroeger en dientengevolge de waardeoverdrachtproblematiek, is een DC-regeling natuurlijk de enige regeling waardoor een werkgever echt grip op zijn pensioenregeling kan krijgen.
Daarbij teken ik graag aan dat ook binnen een DC-regeling én collectief – dus kostentechnisch efficiënt – verantwoord belegd kan worden én dus een goed pensioen kan worden opgebouwd!
De DC-regelingen van vroeger (lage inleg, dus risicovolle beleggingen nodig, hoge kosten – o.a. provisie ) zijn inmiddels wel doorontwikkeld, denk aan life-cycle beleggen. Sterk bepalend is dus de hoogte van de input en het beheer van het geld. Een slotakkoord moet wellicht nog beter worden gevonden in het omzetten van kapitaal naar uitkering (moment, fasering en systeem).

Dat DC minder solidair en toch ook minder collectief is dan het traditionele DB klopt, maar is inherent aan de maatschappelijke ontwikkelingen lijkt mij.

Tot slot is er nog een categorie werkgevers die zelfs denkt dat de AOW niet meer bestaat over een jaar of 10. Dat lijkt mij wel erg ‘doemdenken’, zo’n vaart loopt alles ook nog weer niet. En dat de AOW over 10 jaar niet mee bestaat acht ik uitgesloten. Met het huidige PensioenAkkoord zijn de juiste stappen gezet om tot een betaalbare AOW te komen. Dat er nog meer wijzigingen zullen komen lijkt mij overigens logisch. Maar die zullen vooral in de financiering en niet in de AOW(-uitkering) an sich liggen.

Het is goed om te ‘lezen’ dat alle werkgevers, althans de ruime meerderheid, zich zeer betrokken voelt bij het pensioen van hun werknemers, los van de budgettaire en overige onzekerheden daaromtrent. Dat er in het pensioensysteem forse ontwikkelingen en wijzigingen al gaande zijn en nog zullen komen is evident. Daarvoor de ‘kop in het zand steken’ is niet slim.

(*) Zie www.pwc.nl : Huidig pensioenmodel steeds minder aantrekkelijk

Reageer