Artikel FD Selections: Pensioen en een mening

Het valt mij de laatste tijd op dat iedereen ‘in elk geval’ een mening heeft. Hou me ten goede, ook ik heb graag een mening en die ventileer ik net zo graag. Maar toch is er een verschil. Ik realiseer mij wat ik wel en vooral wat ik niet weet. Althans zo probeer ik te denken en te schrijven.

Een voorbeeld. onlangs las ik op meerdere plaatsten dat de door het Verbond van Verzekeraars ‘plots’ gepropageerde CAR-systeem (Customer Agreed Remuneration) niet goed is. Maar als ik dan kijk wie dat stelt, dan denk ik tja, voor wiens parochie wordt nu gepreekt? Ik zeg dus niet dat het CAR-systeem wél goed is, maar laten we eerlijk zijn, provisiebeloning heeft in iedere geval z’n bewezen nadelen voor leven- en pensioenproducten.

Ik zou als professional dan eerder een objectieve vergelijking maken tussen beide systemen en vervolgens de voor- en nadelen aangeven en die projecteren op de eigen parochie. Om daarna te kijken of je het beste van beide werelden kunt verenigen.

Overigens, de naam CAR spreekt mij wel aan. Je krijgt een beloning die je bent overeengekomen met de klant: lijkt mij niets mis mee? Wel zou ik dan een Nederlandse benaming zoeken: Beloning Op Afspraak (BOA) of Gecommuniceerde (Uur)Vergoeding (G(U)V), of gewoon AB. Dat staat voor Afgesproken Beloning. Of dat vervolgens op basis van provisie, een abonnement of een uurvergoeding is (waarbij natuurlijk van te voren én het uurtarief is gecommuniceerd én het verwachte aantal uren met een marge), maakt niet uit.

‘Grote’ woorden als ‘onverantwoordelijk’, ‘retoriek voor de bühne’, klinken mooi, toegegeven, maar de vraag is of je dat kunt bewijzen. Wanneer is immers iets niet te verantwoorden? Het Verbond vindt namelijk juist van wel! Of is dat ook maar een mening?

Zien we niet de ene dag een ‘topman’ bij een fusie met een stalen gezicht beweren dat de fusie nodig is vanwege schaalgrootte, internationalisering, dat de beide partners zoveel synergie hebben etc. Een dag later (nou ja, vaak 2 à 3 jaar en 1 of 2 ‘topmannen’ verder) wordt de gekochte onderneming weer afgestoten want klein is fijn, back to national en de sfeer in het overgenomen bedrijf op de werkvloer was toch anders?

Een vriend van mij werk(te) ooit eens bij de ABN, toen bij ABN AMRO, vervolgens bij Fortis (maar hij dacht bij Barclays te gaan werken), o nee, toch maar weer bij ABN AMRO (rationeel zou je denken op basis van dit rijtje, dat ABN en AMRO ook weer gaan ontvlechten…..). Hij verstrekt overigens nog steeds vanuit hetzelfde kantoorgebouw en vanachter hetzelfde bureau zakelijk krediet aan het MKB (of eigenlijk juist niet voorlopig ).

Ik ben jurist/advocaat en vertrouw graag op de wet. Als in de wet staat dat het maximale opbouwpercentage 2% is, dan is dat duidelijk. Als er staat naar redelijkheid en billijkheid wordt het al moeilijker en zal de globale norm meer of minder duidelijk zijn en bepaald worden door alle feiten en omstandigheden, het gebruik, jurisprudentie. Des te beter je die kent en kunt toepassen, des te beter je dus redelijkheid en billijkheid kunt invullen. Maar wel oppassen met een mening hierover lijkt mij.

Willen we ons (pensioen)vak verder professionaliseren dan zullen we kritisch moeten zijn op onszelf. Wat weet ik echt, wat kan of moet ik weten en wat is ‘maar’ een mening. Naarmate er vervolgens meer naar de mening van iemand wordt geluisterd zal dit betekenen dat diegene meer status heeft. En heb je dat eenmaal, dan moet je je al helemaal realiseren wat je wel en niet weet en wat ‘maar’ een mening is.

Volgens mij tenminste. Maar goed, ook dit is ook maar een mening.

Reageer