Artikel FD Selections: Pensioen & Echtscheiding

Achter de feiten
Met pensioen & echtscheiding lopen we al net zo ver achter de maatschappelijke feiten aan als met het PensioenAkkoord. Deze week liep ik weer tegen een paar gevallen van ‘naïviteit’ aan in mijn rol als pensioenadvocaat.

De feiten
Bijna de helft van alle huwelijken houdt geen stand. Er komen zelfs steeds meer 2e echtscheidingen. Iedereen, ruim 90%, volgt toch nog steeds de standaardverevening. Er wordt onvoldoende nagedacht over de gevolgen, vooral ook in de uitkeringsfase of alternatieve oplossingen. Er wordt dus maar ‘klakkeloos’ over en weer verevend.

De gevolgen
Als ik doorwerk na de pensioendatum, gaat het te verevenen deel van mijn ex (van 10, 20, 30 jaar geleden) ook mee. Daar is ze op de pensioendatum ‘niet blij mee’. Een nieuwe discussie ontstaat, al dan niet met wederom een rechtsgang
Ingeval van een waardeoverdracht blijft, voor zover nog relevant uiteraard gezien alle nabestaandenpensioenen op risicobasis, het bijzonder nabestaandenpensioen achter bij de oude uitvoerder. Of het ‘zekere’ pensioen wordt ingebracht in een premieovereenkomst met alle gevolgen van dien. En, zeker niet onbelangrijk. Als ik 83 ben, krijg ik opeens meer pensioen….Dan weet ik, o ja, mijn ex van (10, 20, 30 jaar geleden) is dood…..
Wel een makkelijke manier om op de hoogte te blijven inderdaad.

DGA
En als ik dan ook nog eens de positie van de DGA erbij betrek. Het pensioen, ook bij verevening, moet dan afgestort worden vanuit de eigen BV naar een professionele verzekeraar. De DGA wil/kan dat niet betalen en de gang naar de rechter wordt opnieuw gemaakt. De DGA besluit vervolgens net zo lang door te werken zodat zijn ex zeker niets krijgt, want bij overlijden ‘groeit’ het verevende pensioen weer aan bij hem.
Het percentage echtscheidingen bij DGA’s ligt nog hoger en het gaat altijd met meer financieel en ook emotioneel ‘geweld’, zeker als meneer er met een (te) jonge blondine vandoor gaat.

En waarom pensioen wel verevenen en lijfrente niet? Die premie krijg ik toch alleen maar bij een pensioentekort en móet ook aangewend voor/is bedoeld voor ‘pensioen’? We krijgen steeds meer ZZP-ers die geen pensioen, maarwel lijfrentevoorzieningen hebben.

De oplossing
Inmiddels bent u veelal een oplossing van mij gewend. Deze is niet zo moeilijk. Conversie wordt leading. Iedere partner zijn ‘eigen pensioen’, met eigen pensioenleeftijd, in zijn/haar eigen pensioenpotje. Pas als partners het daar niet over eens kunnen worden, is verevening een optie, maar moeten beide partners juist dáár mee instemmen. De rechter geeft natuurlijk altijd het eindoordeel. En als we echt vooruitstrevend willen zijn, moeten we ons afvragen of pensioen überhaupt verdeeld moet worden. Het is al buiten de (huwelijksgoederen) gemeenschap geplaatst en met het oog op een tweeverdieners-maatschappij mag wat mij betreft de hoofdregel worden dat pensioen niet wordt verdeeld, tenzij partners dat wel hebben afgesproken of met het oog op de scheiding alsnog afspreken.
Dat lijkt mij anno 2012 meer maatschappelijk reëel, geeft minder discussie en zorgt in ieder geval voor minder administratieve lasten. Dus eerst het PensioenAkkoord aanpassen en voortvarend uitwerken en implementeren. En dan hurry up de Wet Verevening Pensioenrechten bij scheiding uit 1995 (alweer) radicaal aanpassen.

Reageer