Artikel FD Selections: Pensioen: Afstempelen

Wel, de nieuwe pensioenwereld waar ik zo graag over praat, is nu echt gearriveerd. Het ‘grote afstempelen’ is begonnen. Wordt nu nog gesproken over een 14-tal fondsen, met een tweede groep van zo’n 50 à 60 die daar achter zit wordt het een ‘heet’ najaar. Zeker als daar de grote fondsen als het ABP bij zitten. Een aantal meningen die ik de afgelopen week las.

Die van Sluimers (APG, de pensioenuitvoerder van het ABP). Hij is het (nog steeds) niet eens met de rekenmethodiek en pleit voor ‘voorzichtiger’ contantmakingen, dus tegen een hogere, vaste rekenrente (zoals vroeger). Reëel of niet, mijns inziens een met de Pensioenwet gepasseerd station. Ook in de ‘rest van de wereld’ moet op marktrente gewaardeerd. Dat is nu juist een van pijlers onder het hele IFRS-denken, en dientengevolge de overstap van veel Opf-en naar CDC-regelingen. Overigens ook met een andere rekenrente kan een fonds een keer onder díe dekkingsgraad komen en moet wederom een keus voor afstempelen of niet worden gemaakt.

Kalshoven (De Argumentenfabriek/De Volkskrant) is het dan ook niet eens met Sluimers. Enerzijds is de markrente wellicht historisch niet eens laag, anderzijds kun je, gezien de lange periode van pensioenverplichtingen, niet voorzichtig genoeg zijn. Nu afstempelen en later weer ‘opstempelen’ is dan een betere optie dan de pensioenpot ‘leeg’ te trekken ten behoeve van gepensioneerden.

Boender (Ortec) is het hier mee eens en geeft in optie om de pensioenen tot bijvoorbeeld 70% wél zeker te maken en daarboven niet. Korten wordt normaal, stelt hij bovendien.

Vier voorlopige gevolgen/conclusies wil ik hieraan vervolgens verbinden. Allereerst dat afstempelen de komende jaren normaal gaat worden, overigens evenals weer opstempelen. Ook kunnen we constateren dat een dekkingsgraad van 125 à 130% te laag is om voldoende zekerheid te geven, zeker om de pensioenen ook te indexeren. Dat betekent of dat we meer premie moeten betalen of de (nominale) ambitie moet naar beneden. Dat zal gevolgen hebben voor de opbouw van actieven, die dan feitelijk dezelfde (of meer) premie betalen voor minder rechten. De opgebouwde rechten van de gepensioneerden zijn echter ‘gefinancierd’.
Als we dan weten dat nu circa 20 miljard pensioen wordt uitgekeerd en dat in 2020 circa 100 miljard wordt uitgekeerd, dan voelt iedereen aan dat we richting een stevige generatiediscussie gaan. Hoewel natuurlijk ook de pensioenen van de actieven (en slapers) worden afgestempeld, blijft dat tot pensioendatum een ‘papieren afboeking’, en die doet geen pijn. Het afsplitsten van het pensioenvermogen van gepensioneerden kan en moet dan misschien ook serieus worden onderzocht.

Tot slot de onvermijdelijke pensioencommunicatie. Duidelijk is in ieder geval uit alle commentaren en ingezonden brieven van gepensioneerden dat zij het niet zo hebben begrepen. En zoals we allemaal weten: miscommunicatie ligt nooit aan de ontvanger maar altijd aan de zender…….

Reageer