Artikel FD Selections: Naar een oplossing (2)

Naast instemmende reacties kreeg ik ook ‘kritiek’ op mijn vorige column, ‘Naar een oplossing (1)’. Kritiek is altijd goed, want tenslotte zet je dat weer aan het denken!

De kritiek kwam met name van ouderen/gepensioneerden. Zij verweten mij onder andere dat zij geen keuzes (meer) hebben. Ik meen daarmee juist rekening te hebben gehouden, immers, ik bood keuzes. En alleen als iemand niet kiest dán volgt hij een standaard spoor.

Ook werd aangegeven dat er helemaal geen probleem is in pensioenland, dat het maar wordt ‘aangepraat’ door (al dan niet zogenaamde) deskundigen. Tja, dat is natuurlijk een beetje naïef als je de feiten kent. Ik durf toch te stellen dat de rapporten Frijns, Goudswaard en ook Don, alsmede alle uitingen van Sociale Zaken, DNB en AFM voldoende duidelijk zijn.

We hebben een gemiddelde dekkingsgraad van 108%. We hebben 125 à 135% nodig, en eigenlijk nog een buffer daarboven. Daarnaast is er sprake van vergrijzing – daardoor moet er steeds meer pensioengeld uitgekeerd worden, dat liquide moet zijn en dus geen/nauwelijks rendement oplevert. Er is sprake van ontgroening, waardoor er steeds minder premie instroomt. Tot slot hébben de sociale partners afgesproken dat de premie niet (veel) mag stijgen.

Als laatste geef ik graag nog aan dat werkgevers in toenemende mate (dit is een objectieve constatering overigens) niet meer bereid zijn om bij tekorten bij te passen, mede omdat werknemers ook niet meer zóó honkvast zijn als vroeger en er steeds meer ZZP-ers komen. Het feit dat bij ondernemingspensioenfondsen inmiddels in meer dan de helft van de pensioenregelingen sprake is van een CDC-regeling, derhalve een beloningsregeling in plaats van een verzorgingsregeling zegt genoeg. Ook werkgevers die verplicht zijn aangesloten bij een bedrijfstakpensioenfonds willen dat – een ondernemer is immers een ondernemer – maar kúnnen dat niet, nog niet!

En als de ouderen/gepensioneerden dan vinden dat er niets aan de hand is, dan snap ik niet wat het probleem is als er afgestempeld moet worden. Dát is dan toch gewoon het systeem volgen? Juist het feit dat afstempelen ‘not done’ was/is, heeft ertoe geleid dat we zoeken naar een alternatieve oplossing, onder andere in het verder gaan met ‘onzekere’ pensioenen. Waardoor dezelfde ‘zachte’ toezegging gedaan kan worden, met dezelfde premie maar een grotere mate van onzekerheid. Persoonlijk ben ik daar geen voorstander van, maar als dat dan de weg is, prima, maar wel met eigen keuzemogelijkheden. Dat dit vervolgens druk zet op de verplichtstelling, jongeren huiverig maakt om deel te nemen en dus druk op solidariteit en collectiviteit is het logische gevolg lijkt mij.

Ook al vinden ouderen/gepensioneerden dat er niets aan de hand is en we gewoon door kunnen gaan, dan nog zullen ze rekening moeten houden met andersdenkenden.
Zo democratisch zit de wereld – en ook de pensioenwereld dus – ook in elkaar.

Tot slot. Dit laat onverlet dat ik een grote voorstander ben van veel meer zeggenschap in de pensioenfondsbesturen voor gepensioneerden. En dat ik de huidige houding in deze van veel betrokkenen die hen angstvallig uit de besturen willen houden ook naïef vindt. Maar dát heb ik al veel eerder betoogd.

Reageer