Artikel FD Selections: Hoe moeilijk kan het zijn?

Het PensioenAkkoord komt maar niet van de grond. Terwijl de oplossing toch heel eenvoudig is. Het nieuwe pensioencontract vanaf 2012 wordt zoals het de bedoeling is (dit wil niet zeggen dat ik het met die bedoeling eens ben overigens): onzeker qua uitkomst en onzeker qua datum ingang. Dat wordt ook als zodanig gecommuniceerd.

Vervolgens krijgen werknemers de keus: of hun bestaande rechten worden omgezet in ‘nieuw contract’ rechten. Of ze laten die rechten staan, met als gevolg de kans op afstempeling. Dat is nu eenmaal inherent aan het huidige systeem, leuk of niet.
Ook dit wordt als zodanig gecommuniceerd. Dat zal wel even wat beroering geven, maar goed, dat moet nu eenmaal.

Als we dat niet doen – die beroering opzoeken – dan krijgen we hetzelfde als met het antwoord op de onderzoeksvraag van de PensioenKijker: Waarom mensen zich niet verdiepen in partnerpensioen?

Het antwoord hierop is namelijk ontluisterend:
– het is toch goed geregeld!
– ik heb toch altijd premie betaald?
– als het niet goed geregeld was, dat had mij dat gemeld moeten worden…..?! O, o!

En dat allemaal terwijl inmiddels – juist bij (bedrijfstak)pensioenfondsen – 2/3 van de werknemers een nabestaandenpensioen op risicobasis heeft, oei……de communicatie van het nieuwe pensioencontract wordt dus nog een hele kluif!

Overigens, ik begrijp ook niet waarom de pensioenfondsen als uitvoerders dit niet gewoon communiceren: zij voeren toch alleen maar uit? De sociale partners ‘bedenken’ de pensioencontracten toch?

Tot slot heb ik toch ook ‘last’ van voortschrijdend inzicht. Als we aan dat nieuwe pensioencontract nou eens toevoegen dat vanaf datum ingang pensioen, het pensioen zeker is. Misschien zelfs de inflatiecorrectie. Dan weet iedereen vanaf pensioendatum wél waar hij aan toe is én kan ook gewoon kiezen voor een eerdere (voor de nieuwe spilleeftijd van 66 of 67) pensioendatum of later. Dus, onzekerheid tot ingang, zekerheid na ingang.

Kortom, hoe moeilijk kan het soms zijn?!

Reageer