Artikel: FD Selections: Herstel pensioenfondsen, ….maar ploegt de boer voort?

De dekkingsgraden van pensioenfondsen lijken zich toch sneller dan verwacht te herstellen. Hoewel dat herstel broos is, een paar slechte berichten over de economie en de AEX zakt weer behoorlijk immers, is dat natuurlijk goed nieuws. Maar toch is de vraag of de ‘boer weer gewoon kan doorploegen’ of dat er structureel iets is gewijzigd? Ik denk dat laatste. Als ik de geluiden ‘in de markt’ hoor, is er toch een vertrouwenscrisis (geweest). Een, laat ik zeggen, positief kritische vertrouwenscrisis. En daar moeten alle betrokken partijen, aanbieders (fondsen), werknemers/pensioengerechtigden, de ‘klant’ van het product pensioen en de werkgevers, zeker bij een verplicht gesteld bedrijfstakpensioenfonds, aan blijven werken.

Daar waar we lang hebben kunnen geloven dat het allemaal wel goed zat en altijd weer goed zou komen, is die (onrealistische) tijd voorbij. Aanbieders zullen actief openheid en transparantie moeten blijven communiceren. Zowel over de dekkingsgraad sec, over het herstel hiervan, dus het rendement, als over de (voorwaardelijke) indexatie. De kracht van de goede herhaling zal hierbij nodig zijn. Ook de toekomstige premie(stijgingen?) moet(en) gewoon nu al gecommuniceerd. Werkgevers moeten daar immers mee rekenen, werknemers moeten er rekening mee houden.

Werknemers zullen ‘kritisch’ moeten blijven. Als ze iets niet begrijpen, moeten ze in de ‘pen’ klimmen. Met de AOW (en de 2e pijler pensioen) ontwikkelingen is de tijd van achterover leunen voorbij. Als ze tenminste grip op hun eigen pensioen willen hebben! Alle individualiserings- en flexibiliseringsmogelijkheden moeten en kunnen daarbij worden benut. Dat ze dat niet zouden kunnen is inmiddels wel achterhaald. De tijd van communicatie in ‘jip en janneke’ taal doet geen recht aan de volwassen geworden pensioenwerknemers. Niet vanuit de aanbieder, maar ook niet vanuit zelfrespect van die werknemer.

Tot slot zullen ook werkgevers keuzes moeten maken en niet langer accepteren dat ze ‘te’ ingewikkelde pensioenregelingen hebben (zie de oproep vorige week van de AWVN) en dat ze alleen maar ‘goed’ zijn om de premies op te hoesten. Hiervoor zullen werkgevers pensioen dan niet langer als een kostenpost moeten zien (die moet je inderdaad beperken/schrappen!) maar als investering. Investering in een goed pensioen voor de werknemer. En daardoor een tevreden en productieve(re) werknemer. Dat is toch het belang van de werkgever?

In dit perspectief beschouwd is het goed dat de economische (krediet)crisis deze ommekeer heeft gebracht. Laten we dat dus koesteren en verder uitbouwen. Want dat, een goed functionerend pensioenstelsel, is in het belang van iedereen. Dan is pensioen geen last meer maar een lust en daar gaat het om!

Reageer