Artikel FD Selections: De oplossing komt er aan, maar in welke fase zitten we?

We zitten nog midden in de ‘kwaad’-fase als het gaat om de oplossingen en ontwikkelingen in pensioenland. Het PensioenAkkoord zit muurvast en gezien de ingenomen posities is een snelle oplossing niet te verwachten. Helaas, want de tijd tikt maar door.

Maar toch, er is hoop. Na de berekeningen van Frits Bosch, de contra-berekeningen van Guus Boender, verschenen onlangs de berekeningen van Roland Van Gaalen. En dit weekend weer andere berekeningen van RTL Z over de ‘verkeerde’ keus bij afdekking renterisico’s.

Twee zaken. Allereerst kunnen we gewoon constateren dat we een tekort hebben. Hoeveel en waardoor dat wordt veroorzaakt doet eigenlijk niet ter zake. Ten tweede dat we dus een oplossing moeten bedenken. Echter het blijkt dat dát nog niet echt goed lukt. Toch zit er schot in, want oplossingen creëren loopt vaak via een vast stramien.

Deze huidige gang van zaken past dan ook mooi in het plaatje, ik publiceerde er al eerder over, hoe oplossingen worden bereikt. Namelijk via: ignore (negeren dus), deny (ontkenning), anger (woede) en accept (accepteren c.q. oplossen). We zitten in pensioenland tussen stadium 2 en 3. Dus tussen ontkennen en woede.

Eerst werd alles in pensioenland namelijk genegeerd: er was immers geen probleem: we werden niet ouder, er ging niemand met pensioen en de rest deed de beurs toch.
Daarna werd het ontkend: er was geen tekort, dat lag aan die belachelijke lage marktrente en de verkeerde rekenregels (ook hadden we die zelf een paar jaar eerder bedacht) de berekeningen van Bosch waren fout, die van Boender beter, op die van Van Gaalen is/komt ook weer kritiek. Maar het wordt niet meer genegeerd dat we gewoon te weinig pensioengeld hebben om aan de verwachte pensioentoezeggingen te voldoen.

Vervolgens worden we kwaad: Pietje, Jantje, iemand heeft het gedaan. De werkgever, de sociale partners, de overheid, pensioenfondsen en hun bestuurders. Kijk maar naar het ING-besluit om niet te indexeren. Het bestuur van het pensioenfonds begint een arbitragezaak en ook de vereniging Senioren en de FNV beginnen juridische procedures.

Dat dit alles juist gebeurd ná het bekend worden van de bonussen van de ING-top is extra olie op het vuur. Dat deze bonussen sowieso niet zo slim zijn weten u en ik en juist nu al helemaal niet. Maar ja, dat is nu weer typisch iets van de ‘oude generatie’: het is toch afgesproken, ja, ja. Hoe …..kun je zijn!

(Ik neem overigens aan dat ING ‘gewoon’ een CDC-achtige regeling heeft waardoor het inderdaad, zie Smit-Boskalis, de vraag is of en wanneer ING moet bijstorten).

Door deze woede moeten we heen, dat is nu eenmaal de theorie. Daarna komt pas de oplossing beeld. In dat kader was het PensioenAkkoord vorig jaar (en nu ook nog) gewoon te vroeg……

Dat oplossingen sec niet zo moeilijk zijn, uitgaande van het huidige systeem en dat we naar een meer individueel DC-achtig systeem voor de toekomst gaan heb ik al eerder betoogd. Het is gewoon een kwestie van keuzes durven maken. Maar ja, zolang de wal het schip nog keert is dat bij een tanker blijkbaar heel moeilijk.

Reageer