Artikel FD Selections: Afstempelen is niet de oplossing (deel 3)!

De vorige keer gaf ik aan dat we wellicht moeten overstappen naar een ‘volstrekt ander systeem’. Voordat ik daar aan toekom is het goed nog een keer te kijken naar het ‘andere deel’ van het PensioenAkkoord, dus niet het deel van de verhoging van de pensioenleeftijd.

De keus in het PensioenAkkoord is om met volatiele uitkeringen te werken. Afhankelijk van het behaalde rendement wordt de pensioenuitkering aangepast. Nu is een hogere uitkering bij een goed rendement natuurlijk niet ‘het probleem’. We moeten ons dus concentreren op het risico dat de uitkering verlaagd moet worden. Het uitgangspunt van het PensioenAkkoord is dat de pensioenuitkeringen zich gaan bewegen, afhankelijk van de dekkingsgraad, om de 100%. Als het tegenzit wordt de uitkering lager, als het meezit wordt de uitkering hoger. Een verlaagde uitkering mag vervolgens over 10 jaar worden uitgesmeerd.

Het gevolg is dit. Stel iemand betaalt 40 jaar premie. Het gaat lang goed met het rendement, de uitkeringsgerechtigden krijgen een ‘hoog’ pensioen. Een paar jaar voordat de onderhavige werknemer met pensioen gaat, gaat het snel slecht met de rendementen. Er wordt een paar jaar afgestempeld, al dan niet gespreid over 10 jaar. Als hij 85 is, gaat het weer beter en worden de pensioenen weer verhoogd.

Hij heeft dus helaas de ‘pech’ dat het net in zijn pensioenperiode slecht gaat.

……dit noemen we solidariteit. Waarover prof. Frijns onlangs zei: “altijd al een beetje vaag woord gevonden”. Dat zegt genoeg.

Of werknemers realiseren zich dit niet, maar dat lijkt me niet eerlijk en niet meer van deze tijd. Maar als we ze het vertellen, gaan ze denk ik niet meedoen aan dit systeem.

De conclusie is dus dat de ‘andere helft’ van het PensioenAkkoord geen soulaas biedt voor ons probleem. Over de mogelijkheid om ‘te rekenen met de verwachte rendementen’ zeg ik maar niets meer. Ik wil namelijk niet de zoveelste deskundige zijn die deze mogelijkheid bekritiseert. En , terecht.

Reageer