Verzekeringsproducten worden van oudsher met name verkocht door tussenpersonen. Het beloningsmodel dat daarbij wordt gehanteerd is overwegend provisie. Indien een verzekering wordt afgesloten, wordt een deel van de betaalde premie gebruikt voor de financiering van de provisie. Als een consument een lijfrenteverzekering afsluit, is de premie, binnen de grenzen van de Wet IB, aftrekbaar. De provisie wordt derhalve indirect in mindering gebracht op het inkomen bij de aangifte IB. De advieskosten zijn derhalve indirect aftrekbaar. Hetzelfde gebeurt bij pensioenverzekeringen. Daar gebeurt de aftrek niet via de aangifte IB, maar via de loonheffing. Indien gekozen wordt voor een andere beloningsmodel, bijvoorbeeld advisering op basis van uren maal tarief, dan zijn de advieskosten echter niet aftrekbaar!
Provisie is thans onderwerp van discussie. De vraag is actueel of provisie een juiste beloningsvorm is voor advisering. Steeds meer adviseurs gaan dan ook over op een andere vorm van beloning, waarbij advisering op basis van een uurtarief of op basis van een abonnement veel voorkomende vormen zijn.
De kosten voor advies zijn dan echter niet aftrekbaar!
Het zou mijns inziens dan ook een logische stap zijn om in het kader van de discussie over provisie- en kostentransparantie tevens aandacht te vragen voor de aftrekbaarheid van advieskosten voor lijfrente- en pensioenvoorzieningen.
Het doortrekken van deze discussie naar oudedagsvoorzieningen in zijn algemeenheid (Financial planning) zou echter nog beter zijn. De consument wordt nu min of meer gestimuleerd om voor advies te rade te gaan bij een tussenpersoon of adviseur die op basis van provisie werkt. De kosten voor advies worden betaald uit de provisie (het lijkt een gratis advies voor de consument) en zijn aftrekbaar (indien er sprake is van een lijfrente- of pensioenverzekering). Nadeel hiervan is dat de adviseur een stimulans heeft een product te verkopen. Zonder productverkoop is er immers geen provisie en zonder provisie worden de kosten voor het advies niet betaald. Het (binnen grenzen) aftrekbaar maken van advieskosten zou een enorme stimulans geven voor urenadvisering en de drive tot verkoop van (overbodige) producten verminderen.
Naast de stimulans voor urenadvisering speelt het punt van level playing field. Provisiebeloning is onder de huidige wetgeving gunstiger dan urenadvisering.
Ik hoop dat de politiek dit punt snel op de agenda zal zetten.
Advieskosten voor pensioen en lijfrente zijn niet aftrekbaar! Dit leidt tot vreemde situaties. Uit de praktijk merk ik dat steeds meer intermediairs naast de provisie ook een fee in rekening brengen en ik denk niet dat de werkgever er van bewust is dat dit niet aftrekbaar is. Daarnaast zijn er steeds meer freelance(zzp) adviseurs die voor intermediairs werken en de provisie in rekening brengen bij de intermediair en hierbij geen BTW berekend. Dit is mogelijk doordat de beloning gerelateerd is aan een financieel produkt en hierom wordt gezien als provisie en dus vrijgesteld is voor de BTW. Als het niet gerelateerd is dan is het niet vrijgesteld. Ik wijk een beetje af van het onderwerp, maar ik mij afvraag is hoe is het mogelijk dat een freelance adviseur BTW-vrijstelling verkrijgt (via samenwerkingsovereenkomst opgesteld door een gerenomeerde partij) en is dit niet aftrekbaar als advieskosten voor een werkgever/klant. Ik ben het helemaal eens met de auteur het wordt hoog tijd dat hierover duidelijkheid komt!