Regelmatig wordt er geschreven over mogelijke veranderingen in de pensioensector. In dit artikel wil ik vier veranderingen noemen die kunnen bijdragen aan een verbetering van de pensioensector. De veranderingen hebben een aantal dingen met elkaar gemeen. Ze komen allemaal uit de dagelijkse praktijk. Ik zelf heb ze niet bedacht, het is slechts een verzameling van suggesties die ik heb vernomen uit de praktijk. Zonder mijn persoonlijke mening te geven wil ik deze ideeën graag met u delen.
Spreiding jaarafsluiting
Op dit moment sluiten alle pensioenfondsen hun jaar op hetzelfde moment af en leveren ze allemaal op hetzelfde moment de cijfers in bij de toezichthouder. Daartoe zijn zij wettelijk verplicht. Dit legt een enorme druk op de toezichthouder, de bestuurders (die meestal in meerdere besturen zitten) en de adviseurs. Door hier spreiding in aan te brengen wordt de piekbelasting eruit gehaald en worden de beschikbare mensen en middelen beter verdeeld en ingezet.
Bestuurders van een BPF worden deelnemer in het BPF
In veel pensioenfondsbesturen zitten bestuurders die geen deelnemer zijn in dat fonds, maar elders hun pensioen opbouwen. Om betrokkenheid te vergroten is het voorstel om alleen deelnemers in het bestuur te laten plaatsnemen, of zo u wilt, bestuurders als deelnemers op te nemen in het fonds
Pensioenfonds voor kleine bedrijven
Dit voorstel gaat verder dan het multi OPF of de API. Dit voorstel gaat over een ‘bedrijfstak’ pensioenfonds met een verplicht karakter en doorsneepremie voor kleine bedrijven die op dit moment niet onder een BPF vallen. Dit idee is ontstaan als reactie op de hoge kosten voor individuele en semi-collectieve pensioenregelingen.
Verplichte informatieverstrekking beleggingen bij premieovereenkomsten
Op dit moment ontbreekt het bij veel premieovereenkomsten aan een adequate informatieverstrekking over de beleggingen. Als het goed is krijgt een deelnemer jaarlijks, met enige vertraging, informatie over zijn pensioen. Als er echter sprake is van beleggingen is dit natuurlijk onvoldoende. Op basis van gegevens een jaar achteraf kan je nooit tijdig actie ondernemen en ingrijpen. Het zou dan ook wettelijk verplicht moeten worden om deze informatie veel frequenter beschikbaar te stellen aan de deelnemers. Door hier gebruik te maken van de mogelijkheden van internet zou het zonder al te veel moeite in de praktijk geregeld moeten kunnen worden.
